Category Doktorzy

Procesy neurofizjologiczne

Wszelkie zjawiska psychiczne, w tym również zachowania, odczucia i reakcje seksualne, są integralnym składnikiem procesów neurofizjologicznych rozgrywających się w mózgu, zwłaszcza zaś w korze mózgowej. W odniesieniu do emocji i popędu seksualnego kora mózgowa sp łnia funkcję kontrolującą. Reguluje ona i kontroluje różnorodne i bardzo skomplikowane reakcje emocjonalne i seksualne. Mechanizmy korowe „rozpoznają” charakter bodźców wewnętrznych, „przerabiają” je na specyficzne dla człowieka odczuwanie oraz „scalają” wszelkie emocje z reakcjami seksualnymi. Poza tym kora mózgowa jest zasadniczym narządem, za pomocą którego organizm ludzki utrzymuje kontakt ze środowiskiem, w którym się rozwija. Kora mózgowa decyduje o powstawaniu, przebiegu i wygaszeniu wszelkich reakcji emocjonalnych i seksualnych pod wpływem bodźców zewnętrznych, pochodzących ze środowiska. A więc bodźce zewnętrzne, za pośrednictwem kory mózgowej mogą zapoczątkować lub wygaszać wszelkie reakcje emocjonalne i seksualne oraz mogą wpływać na ich natężenie. Powstające w psychice hamulce natury moralnej, religijnej lub jakiejkolwiek innej, uwarunkowane wychowaniem w określonym środowisku, mogą całkowicie zahamować wyzwolenie się jakiejkolwiek reakcji emocjonalnej i seksualnej lub zniekształcać jej przebieg. Podobnie oddziaływać mogą wszelkie urazy psychiczne, związane ze sferą emocjonalną i seksualną, których następstwem może być nieprawidłowy rozwój emocjonalny i seksualny, utrudniający lub uniemożliwiający nawiązanie głębokiej więzi emocjonalnej z innymi ludźmi.

Dalej

Zaloty – rozwinięcie

Informacja na drodze węchowej zostaje przekazana za pomocą substancji zapachowych, tak zwanych feromonów (Vandenbergh, 1975). Substancje te, produkowane przez specjalne gruczoły zapachowe, zostają wydzielane bezpośrednio w powietrze otaczające danego osobnika lub też zostają pozostawione jako ślad zapachowy (często w postaci domieszki do moczu) na różnych elementach otoczenia. Informują one o miejscu pobytu i stanie aktywności seksualnej osobnika wydzielającego feromon (przeważnie samicy). Wydzielanie substancji zapachowej może występować spontanicznie w chwili pojawienia się stanu wzmożonej aktywności seksualnej lub też towarzyszy mu specjalne zachowanie, na przykład pocieranie różnych przedmiotów okolicami ciała, w których mają swoje ujście gruczoły zapachowe, specjalne oddawanie moczu na różne przedmioty itp. Jedynie w drugim przypadku możemy uznać takie przekazywanie informacji zapachowej za formę zalotów, w pierwszym mówimy o wydzielaniu fizjologicznym.

Dalej

Postawy wobec seksu przejawiające się w sztuce – kontynuacja

Sztuka przyjmująca za podstawę przeświadczenie o wszechwładzy seksu nie tyle czynnik ten eksponuje, ile czyni zeń bezpośrednią sprężynę, sprawę władającą ludzką świadomością oraz inspirującą życie biologiczne i duchowe. Uważa się, że seks wiąże się wielorakimi nićmi ze wszystkimi sprawami ważnymi dla człowieka. Jako przykładem posłużę się tu pantomimą Tomaszewskiego Przyjeżdżam jutro, opartą na filmie P. Pasoliniego Teoremat. Została w niej ukazana ingerencja czynnika przekształcającego zasadniczo życie jednej rodziny, wywołującego daleko idące przemiany w psychice wszystkich członków rodziny, zmieniającego ich dotychczasowe życie pod wpływem konfrontacji z nową wartością, przewyższającą potoczność, stereotypowość, banalność. Czynnikiem tym jest seks. Seks wyeksponowano tu do takiej roli, jaką w dawniejszej sztuce odgrywały siły nadprzyrodzone, zdarzenia historyczne czy wydarzenia społeczno-polityczne. Autor scenariusza pantomimy przejawia przekonanie, że właśnie zachowania seksualne symbolizują w sposób sugestywny i jednoznaczny nagłą zmianę, w tym przypadku niszczącą. Piękny młodzieniec staje się przedmiotem pożądania kolejno wszystkich członków jednej rodziny, a spełnienie tego pożądania pozostawia głęboki ślad w ich psychice i wiedzie do zaburzeń chorobowych. W widowisku tym wcale nie chodzi o wyeksponowanie seksu, gdyż w ogóle nie mówi się o tym w programie spektaklu, lecz o ukazanie jego siły przekształcającej, niezwalczalnej i podstawowej. ,

Dalej

Łechtaczka a masturbacja

Do zrozumienia udziału i roli łechtaczki w reakcjach seksualnych kobiety przyczyniły się obserwacje jej zachowania się w czasie masturbacji. Stwierdzono, że zarówno techniki stymulacji, jak i reakcje seksualne na bezpośrednią stymulację łechtaczki lub wzgórka łonowego są odmienne u prawie każdej kobiety. Być może, wiąże się to ze stwierdzonymi już wcześniej przez Krantza (1958) różnicami w jakości i ilości zakończeń nerwowych oraz ciałek Paciniego w obrębie trzonu i żołędzi łechtaczki u różnych kobiet. Wprawdzie już uprzednio zwracano uwagę na konieczność stymulacji łechtaczki w czasie gry miłosnej przed stosunkiem, jednak starano się odpowiedzieć tylko na pytanie: dlaczego i kiedy należy to czynić? Tymczasem badania wykazały, że największe znaczenie ma nie tyle zagadnienie związane z tym „dlaczego i kiedy” stymulować łechtaczkę, lecz „jak” (tj. w jaki sposób) i „jak długo” należy to czynić. Nie zaobserwowano nawet dwóch kobiet, które uprawiałyby masturbację tym samym sposobem, aby osiągnąć orgazm, a więc sposób stymulacji odgrywa niepoślednią rolę w reakcjach seksualnych kohiety. Na ogół kobiety, które stymulowały bezpośrednio. łechtaczkę, koncentrowały się na jej trzonie, a nie na żołędzi. Informowały przy tym, że przy manipulacji skoncentrowanej przez dłuższy czas na jednym miejscu lub przy użyciu zbyt dużego nacisku wytwarza się pewne znieczulenie ograniczone do danego obszaru stymulacji.

Dalej

Normy socjologiczne

Normy socjologiczne oceniają, co jest dla społeczeństwa dobre, a co złe – a więc jakie zachowania seksualne są akceptowane społecznie, a jakie wchodzą w zakres patologii społecznej. Ścisłe odgraniczenie normy od patologii społecznej nie jest łatwe do zdefiniowania. Jedni przez patologię społeczną rozumieją zaburzenia wzorców i mechanizmów stosunków międzyludzkich, inni procesy, przez które stosunki w grupach społecznych zostają rozbite, a jeszcze inni niedostosowanie społeczne (będące społecznym podłożem indywidualnych odchyleń w zachowaniu seksualnym), które jest następstwem „przedziału kulturowego” (przemiany techniczne i społeczne przebiegają szybciej niż kulturowe, a wskutek tego powstaje stały „przedział kulturowy” między nowymi stosunkami społecznymi, wytworzonymi przez zmiany techniczne i organizacyjne, a nie nadążającą za tymi zmianami przestarzałą strukturą poprzedniego układu). Patologię społeczną tłumaczy się również . koncepcją anomii (traktowanie z osłabionym respektem systemu społecznego oraz podstawowych norm społecznych), lub też rozumie się przez nią ten rodzaj zachowania, który pozostaje w zasadniczej sprzeczności ze społecznie akceptowanymi wartościami światopoglądowymi. A więc podstawowe, akceptowane społecznie normy moralne, etyczne i prawne są punktem odniesienia, określającym, czy dane zachowanie seksualne mieści się w granicach normy, czy też stanowi patologię społeczną. Samo naruszenie tych norm nie wystarcza jednak, aby takie lub inne zachowanie seksualne uznać za patologiczne, ponieważ w każdym społeczeństwie istnieje pewien margines tolerancji. Do patologii społecznej zalicza się zatem jedynie te zachowania seksualne, które wielokrotnie i w jaskrawy sposób naruszają pewne podstawowe normy społeczne, przy czym stopień akceptacji tych norm jest odpowiednio wysoki. Zaliczenie danego zachowania seksualnego do patologii społecznej nie oznacza, iż musi ono być rozpatrywane równocześnie w kategoriach patologii medycznej, a więc powinno być uznane za chorobę wymagającą leczenia.

Dalej

Ryc. 53. Rozstępy porodowe w skórze brzucha.

(Fot.) blizny (cicatrices). Sina barwa rozstępów powstaje przez rozsuwanie się włókien sprężystych skóry i rozciągnięcie naskórka, przez które przeświecają bogato unaczynione głębsze warstwy. U wieloródek obserwujemy stare blizny i nowe rozstępy. Występowanie żylaków na sromie i kończynach dolnych jest wywołane zaburzeniami krążenia żylnego. Żyła podbrzuszna (vena hypogastrica) musi odprowadzać dużo krwi, a w razie jej niewydolności w miejscu połączenia jej z żyłą udową lub żyłą biodrową zewnętrzną, powstaje zastój i następowe żylaki.

Dalej

Opory psychiczne przed stosunkiem

Szczególnie duży wpływ pozytywny lub negatywny na rozwój psychoseksualny kobiety wywiera całokształt czynników związanych z odbyciem pierwszego stosunku płciowego. Według moich badań (1972) przebieg pierwszego stosunku płciowego u kobiety oraz jego następstwa dla jej dalszego rozwoju psychoseksualnego zależą od: uczuć, jakimi darzy partnera, uczuć towarzyszących (np. lęku przed bólem), stopnia rozwoju popędu seksualnego i istnienia potrzeby seksualnej, od uprzedniego wyuczenia się przeżywania szczytowania, od sytuacji, w jakiej odbywa się stosunek płciowy, od wiedzy o życiu seksualnym oraz od partnera – jego kultury i doświadczenia seksualnego.

Dalej

GRUŹLICA KOBIECYCH NARZĄDÓW RODNYCH

Spostrzeżenia poczynione w ostatnich kilkudziesięciu latach, prace statystyczne wielu zakładów anatomii patologicznej oraz ulepszenie metod badania różnicowego (szczepienie świnek morskich) dowodzą niezbicie, że gruźlica części płciowych kobiety jest zjawiskiem o wiele częstszym niż sądzono dawniej.

Dalej

Czynniki społeczno-kulturowe

W związku ze złożonym systemem postaw wylania się potrzeba badania seksualności. Sfera seksualna istnieje i kształtuje nasz sposób widzenia świata, rozumienia siebie i innych ludzi oraz budowania z nimi więzi międzyludzkich. Niezależnie od tego, czy będziemy starali się nie 4 Seksuologia biologiczna dostrzegać sfery seksualnej lub bagatelizowali ją {przybierając wobec niej pewne postawy), czy też będziemy starali się nadać jej najwyższą rangę – ona jest, istnieje i wywiera swój wpływ na osobowość człowieka. Wpływ ten – w zależności od różnych postaw wobec niej – może być mniej lub bardziej pozytywny trzeba go więc badać: jaki on jest, jak można go kształtować dla dobra człowieka i harmonii współżycia międzyludzkiego.

Dalej

Niepożądane następstwa ciąży

Wskutek przesunięcia mięśni prostych brzucha na bok zatraca się łączność ich z tzw. linią białą, która stanowi naturalną granicę zespolenia nie tylko mięśni prostych, lecz również mięśni skośnych brzucha zewnętrznych I wewnętrznych, wobec krzyżowania się i splatania w tym miejscu włókien ścięgien tych mięśni – co spra- wia, że między dobrze dotąd napiętymi mięśniami prostymi wytwarza się przestrzeń pokryta tylko przez skórę, tkankę podskórną, ścieńczałą powięź i rozciągniętą otrzewną.

W przypadkach dużego rozstępu mięśni prostych brzucha tworzy się tzw. przepuklina brzuszna (hernia lineae albae)} kiedy przestrzeń między dośrodkowymi brzegami wspomnianych mięśni pokryta jest przez ścieńczałe powłoki, tworzące jakby worek przepuklinowy o wiotkich ścianach. Jeśli równocześnie przyjdzie do opadnięcia trzewi, jelita przejawiają skłonność do przedostawania się do takiego „worka przepuklinowego“, a pociągając go w dół swoim ciężarem umożliwiają powstanie „obwisłego brzucha“ (venter propendens).

Dalej

Zadania i postawy – rozwinięcie

Staje się celem działania jednostki, szczególnie wtedy, gdy cel silnie się autonomizuje, a standardy normatywne są silnie zinternalizowane. Sięgnijmy do przykładów. Zadaniem osobistym wielu kobiet jest (czy było?) znalezienie partnera do małżeństwa, tak jak zadaniem osobistym wielu mężczyzn jest znalezienie partnerki seksualnej. Przesłanką takich działań bywa rozbieżność między indywidualnym standardem materialnym, zdrowotnym, towarzyskim a standardami innych ludzi, którzy mają w tej sferze osiągnięcia. W sytuacji spotkania się takich partnerów dla powstania związku małżeńskiego niezbędne są zadania współ- n e, czy to wynikające z sytuacji ocenianej z zewnątrz i niejako zlecającej działania (klasyczne już „pora się żenić”, zagrożenie staropanieństwa przy internalizacji obowiązku małżeńskiego na wsi…), czy też z własnej diagnozy i własnego programu, np. „nie byłoby źle, gdybyśmy mieli wspólny dom i dziecko”. Zadaniem pozaosobistym było w okresie- powojennym świadome rodzicielstwo, którego program stanowiła potrzeba odbudowy potencjału biologicznego zniszczonego wojną narodu, w imię standardów patriotyzmu. Ideałem, w układzie seksualnym pary, jest wzajemne pokrywanie się zadań osobistych i wspólnych, przy aprobacie zadań pozaosobistych bądź uczynieniu z nich zadań osobistych i wspólnych – jak w rodzicielstwie.

Dalej

Gruczołaki jajników

Statystyki wskazują, że prawie połowa wszystkich przypadków guzów jajnika należy do gruczolaków (adenomata), a więc wykazuje budowę twoiów gruczołowych. Lite gruczołaki należą jednak do rzadkości, gdyż cewkowate twory gruczołowe, znamienne dla tego typu guzów, bardzo szybko przekształcają się w torbiele określane nazwą torbielako-gruczolaków (cystadenomata).

Dalej

ZAPALENIE PRZYDATKÓW MACICY

Jakkolwiek zapalenie jajowodu i jajnika z punktu widzenia anatomicznego należy uważać za dwa odrębne schorzenia, podobieństwo objawów klinicznych i występowanie ich obok siebie prawie z reguły uprawniają do określenia ich w praktyce nazwą zapalenia przydatków (adnexitis, salpingc-ocphoritis).

Dalej

Seks jako wartość

Seks jako wartość można opisywać genetycznie, jako wyłanianie się tej wartości, i w sferze odrębnych działań, i w sferze ideologii, jako zmiany, którym ulegała jego ocena ze względu na jego związek z innymi po- 21 – Seksuologia społeczna krewnymi wartościami („naturą”, rodziną, zdrowiem, czy „nowoczesnością”). Interesuje nas zarówno jego autonomizacja w kulturze, jak i stawanie się obiektem – wartością szeroko akceptowaną przez jednostki.

Dalej