KLINICZNE ZNACZENIE FARMAKOLOGICZNEGO ZRÓŻNICOWANIA LBA

Interesująca, choć nadal kontrowersyjna, jest, sprawa zróżnicowania LBA pod względem ich receptorowego działania na chrono-, dromo- oraz ino- tropizm serca.

Siłę działania (J-adrenolitycznego określa się głównie na podstawie hamowania przez LBA chronotropowej reakcji na izoprenalinę. Wspomnieliśmy już na str. 51 i 54, żc względna siła blokowania przez LBA chro- notropowego oraz inotropowego działania amin katecholowych nie jest rówmomierna.

Hashimoto [452, 453] uważa, że pindolol, praktolol i sotalol wykazują prawie równomierne wpływy na te oba efekty, podczas gdy propranolol i ałprenoloi silniej blokują aktywność chronotropową amin katecholowych od inotropowej. Problem ten oczekuje dalszych rozstrzygnięć.

Rozważając wybór LBA, powinno się uwzględniać nie tylko właściwości farmakologiczne danego związku, lecz także kliniczny stan chorego.

Nadmierne pobudzenie adrenergiczne, nie znajdujące uzasadnienia w istotnych potrzebach kompensacyjnych ustroju, jest zjawiskiem niekorzystnym i eliminowanie jego za pomocą LBA o silnie wyrażonych właściwościach fł-adrenolitycznych (pindolol, propranolol, oksprenoloi) nie zagraża załamaniem się wydolności krążenia, przeciwnie przywraca homeostazę układu krążenia, gdyż jednym z objawów tej nadmiernej pobudliwości adrenergicznej jest wzmożona kurczliwość serca (stan hiperkine- tyczny), np. w nadczynności tarczycy, w przebiegu guza chromochłonnego nadnerczy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>