Łechtaczka a masturbacja

Do zrozumienia udziału i roli łechtaczki w reakcjach seksualnych kobiety przyczyniły się obserwacje jej zachowania się w czasie masturbacji. Stwierdzono, że zarówno techniki stymulacji, jak i reakcje seksualne na bezpośrednią stymulację łechtaczki lub wzgórka łonowego są odmienne u prawie każdej kobiety. Być może, wiąże się to ze stwierdzonymi już wcześniej przez Krantza (1958) różnicami w jakości i ilości zakończeń nerwowych oraz ciałek Paciniego w obrębie trzonu i żołędzi łechtaczki u różnych kobiet. Wprawdzie już uprzednio zwracano uwagę na konieczność stymulacji łechtaczki w czasie gry miłosnej przed stosunkiem, jednak starano się odpowiedzieć tylko na pytanie: dlaczego i kiedy należy to czynić? Tymczasem badania wykazały, że największe znaczenie ma nie tyle zagadnienie związane z tym „dlaczego i kiedy” stymulować łechtaczkę, lecz „jak” (tj. w jaki sposób) i „jak długo” należy to czynić. Nie zaobserwowano nawet dwóch kobiet, które uprawiałyby masturbację tym samym sposobem, aby osiągnąć orgazm, a więc sposób stymulacji odgrywa niepoślednią rolę w reakcjach seksualnych kohiety. Na ogół kobiety, które stymulowały bezpośrednio. łechtaczkę, koncentrowały się na jej trzonie, a nie na żołędzi. Informowały przy tym, że przy manipulacji skoncentrowanej przez dłuższy czas na jednym miejscu lub przy użyciu zbyt dużego nacisku wytwarza się pewne znieczulenie ograniczone do danego obszaru stymulacji.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>