Obojnactwo rzekome żeńskie

Obojnactwo rzekome żeńskie – znowu w świetle prawa Josta – powstaje w wyniku zadziałania czynników androgennych pozagonadalnych w okresie życia płodowego lub tuż po urodzeniu, przy czym źródłem androgenów może być zarówno organizm matki, jak i duże dawki tego hormonu podane jej jako lek. Obojnactwo rzekome żeńskie pochodzenia nadnerczowego określane jest mianem zespołu nadnerczowo-płciowego wrodzonego. W zespole tym występuje blok enzymatyczny, którego skutkiem jest zahamowanie syntezy innych kortykoidów, a zwiększenie syntezy androgenów. Odpowiednio do skojarzenia tego bloku enzymatycznego z niedoborem innych dehydrogenaz może dochodzić do powstania obojnactwa z wirylizacją całego organizmu, z obojnaczym lub męskim rozwojem zewnętrznych narządów płciowych lub obojnactwa z nadciśnieniem.

O rozpoznaniu obojnactwa rzekomego żeńskiego decyduje oznaczenie kariotypu, stwierdzenie podwyższonego poziomu kortykoidów, występowanie męskiej budowy ciała z rozwojem obfitego owłosienia łonowego, brak piersi, przerost łechtaczki, która może przypominać prącie. Wewnętrzna część narządu płciowego, o charakterze płodowym żeńskim, jest przeważnie mało rozwinięta.

Zespół nadnerczowo-płciowy pourodzeniowy pojawia się u dziewcząt w okresie pokwitania i spowodowany jest częściowym blokiem enzymatycznym, który ujawnia się w okresie pokwitania lub we wczesnym dzieciństwie. Właściwe postawienie rozpoznania polega na oznaczaniu frakcji kortykoidów i ketosterydów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>