OKSYTOCYNA

W 1906 r. H. Dale odkrył w wyciągu z przysadki czynnik pobudzający mięsień maciczny, nazwany oksytocyną. Budowę chemiczną oksytocyny ustalił w 1953 r. du Vigneaud.

Oksytocyna jest cykłopeptydem o m.cz. 999 u (1007 daltonów) zbudowanym z 9 reszt aminokwasowych. Od wazopresyny różni się dwoma aminokwasami: zawiera izoleucynę w miejscu fenyloalaniny oraz leucynę w miejscu argininy (ryc. 9). Głównym miejscem biosyntezy oksytocyny są neurocyty jądra przykomorowego (nucleus paravenlricularis) podwzgórza, skąd oksytocyna jest transportowana wzdłuż włókien nerwowych do części nerwowej przysadki, gdzie jest gromadzona w zakończeniach nerwowych i uwalniana do krwi.

Oksytocyna – oprócz wazopresyny – jest głównym składnikiem hormonalnym wyciągów z tyłnego płata przysadki. Najlepiej poznanym działaniem oksytocyny jest jej pobudzający wpływ na skurcze mięśnia macicznego. Działanie oksytocyny na ten mięsień jest ok. 60 razy silniejsze od działania wazopresyny. Mechanizm komórkowy omawianego działania oksytocyny polega na pobudzaniu syntezy prostaglandyn w mięśniu macicznym. Oksytocyna wpływa również na mięśnie gładkie przewodów mlecznych gruczołu sutkowego, ułatwiając „odessanie” mleka z gruczołu. Jest to tzw. działanie galaktokinetyczne oksytocyny,

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>