Pooperacyjne powikłania

Przyczyny powstawania przepukliny w bliźnie pooperacyjnej są różne. Najczęściej jest ona następstwem trudnego gojenia się rany w powłokach brzusznych po zabiegach chirurgicznych połączonych z otwarciem jamy otrzewnowej (ropienie, sączkowanie, krwiaki). Pooperacyjne powikłania, np. wymioty oraz zapalenie oskrzeli i płuc po narkozie, usposabiają do powstawania tego rodzaju i przepuklin, gdyż towarzyszący im kaszel wpływa niekorzystnie na gojenie bądź to rozluźniając założone szwy, bądź powodując ich przerwanie.

Przepukliny w bliznach pooperacyjnych powłok brzusznych mogą dotyczyć albo całego pola blizny, która uległa rozciągnięciu i uwypukleniu, albo też uwypuklenie pokryte od wewnątrz otrzewną dotyczy tylko pewnego miejsca lub pewnych miejsc blizny.

W pierwszym przypadku nie ma właściwie wrót przepuklinowych i worka przepuklinowego.

Dalej

Lymphogranuloma inguinale

Lymphogranuloma inguinale (morbus Nicolas Favre), Jest to choroba zakaźna, która polega na powstaniu w io-28 dniach po zakażeniu owrzodzenia lub też drobnego pęcherzyka u wejścia do pochwy lub na wargach sromowych. Owrzodzenie to przypomina często z wyglądu wrzód miękki. Goi się ono najczęściej w ciągu dwóch tygodni. Po upływie tygodnia lub nawet kilku tygodni występuje obrzęk gruczołów pachwinowych, któremu towarzyszą nieraz bardzo silne bóle. Gruczoły chłonne ulegają zropieniu, po czym rozpoczyna się proces chorobowy, polegający na tworzeniu się przetok. Ten drugi etap schorzenia nie jest jednak regułą. Trzeci etap pod względem klinicznym przedstawia się rozmaicie. Zwykle dochodzi do powstania uleus vulvae et ani (esthiomene), lecz również może pojawiać się słoniowacina sromu. Niekiedy w toku tego stadium choroby dochodzi do zblizno- wacenia prostnicy wskutek rozległych nacieków w obrębie tkanki łącznej przymacicza.

Dalej

Złożone mechanizmy odnowy płuc

Złożone mechanizmy odnowy i różnicowania komórek nabłonka podlega-ją upośledzeniu choćby z wiekiem, gdy tempo tych procesów ulega zwolnieniu. Leki o działaniu cytostatycznym, stosowane w leczeniu chorób nowotworowych, niestety wpływają również na prawidłowe, dzielące się komórki nabłonka. Zabu-rzenie różnicowania komórek prowadzi między innymi do powstania ognisk metaplazji płaskonabłonkowej, która niezależnie od innych zagrożeń jest przy-czyną zahamowania oczyszczania drzewa oskrzelowego.

Dalej

Schorzenia dziąseł

Na podkreślenie zasługuje, że już starożytni zwracali uwagę na zakażenie zębopochodne (Babilon), która to teoria później całkowicie zapomniana, została ponownie wzięta pod uwagę dopiero pod koniec ubiegłego stulecia i jest aktualna do dnia dzisiejszego.

Dalej

Unieruchomiony na wyciągu

Jedną z odmian wyciągu szkieletowego jest wyciąg zrównoważony, którego każde osłabienie spowodowane poruszeniem się chorego w łóżku jest wychwytywane i kompensowane przez aparat podwieszający. Wyciąg taki ułatwia także znacznie wykonywanie zabiegów pielęgniarskich przy chorym.

Dalej

Pierwszorazowy bół krzyża

Najważniejszą rzeczą w postępowaniu z pierwszorazowym przypadkiem bólów krzyża jest wyeliminowanie zespołów chorobowych zagrażających trwałym inwalidztwem. A zatem, podobnie jak we wszystkich chorobach, tak i tutaj chodzi

Dalej

Metacerkaria

Cały okres rozwoju w ślimaku – od miracydium do cerkarii – trwa 5-10 dni, stąd średnio od złożenia jaj w środowisku zewnętrznym do wykształcenia cerkarii upływa, w zależności od czynników otoczenia, 8-13 tyg. Z jednego miracydium może rozwinąć się 450 do 5000 cerkarii, które aktywnie i stopniowo opuszczają ciało ślimaka, stanowiąc oprócz miracydium drugie wolno żyjące stadium, swobodnie poruszające się w wodzie. Miracydium czynnie (przez 24-48 h) poszukuje żywiciela pośredniego, potem ginie. Natomiast cerkaria już po 1-3 h wytwarza grubą otoczkę i oczekuje biernie w postaci metacerkarii na żywiciela ostatecznego (ryc. 4.11).

Dalej

Skrzywienia porażenne

Skrzywienia porażenne (ryc. 45 b) są długołulcowe (powyżej 7 kręgów) i mają małe krzywizny wyrównawcze. Skoliozy piersiowo-lędźwiowe mają kształt litery C. Skoliozy idiopatyczne (ryc. 45 a) mogą być różnorodne. Skrzywienia wrodzone (ryc. 45 c), także na tle nerwiakowłókniakowatości, bywają krótkołukowe (poni- żej 7 kręgów), mogą być połączone z kifozą lub lordozą i towarzyszą im długo- łulcowe skrzywienia wyrównawcze.

Dalej

W okresie tyłoprzemieszczenia

Co więcej, w okresie tyłoprzemieszczenia jądra miażdżystego wszelkie rękoczyny, zwłaszcza połączone z energicznym zginaniem tułowia, mogą powodować ostateczne rozdarcie pierścienia włóknistego i więzadła podłużnego tylnego oraz masywne wypychanie zawartości jądra miażdżystego do kanału kręgowego.

Dalej

Podział wad wrodzonych

Podział wad wrodzonych jest utrudniony z powodu różnorodności ich postaci i niedokładnej znajomości patomechanizmów ich powstawania i przekazywania. W związku z tym wprowadzono różne podziały wad: a) podział etiologiczny, biorący pod uwagę czynniki wywołujące uszkodzenie (może odnosić się tylko do pewnej grupy wad), b) podziały na podstawie patomechanizmów powstawania i przekazywania wad endogennych c) podziały anatomiczne, oparte na cechach morfologicznych i umiejscowieniu, nie uwzględniające natomiast etiologii ani genezy anomalii, ale mające uzasadnienie kliniczne.

Dalej

Zmiany świerzbiączkowe

Zmiany świerzbiączkowe (piuiigines) charakteryzują się występowaniem w skórze silnie swędzących wykwitów grudkowatych, których wysiew poprzedza nierzadko pojawienie się bąbli pokrzywkowych. Grudki świerzbiączkowe bywają rozdrapywane, a powstające nadżerki ulegają często zakażeniu ropnemu, toteż w skórze powstają również zmiany wypryskowate, a skóra z biegiem czasu grubieje, staje się nierówna, szorstka, szara i zjawia się znamienny obraz tzw. liszajowatości zmian świerzbiączkowych (lichenificatio).

Dalej

Srebro i jego sole

Objawy: Po przyjęciu doustnym smak metaliczny, uczucie silnego palenia w jamie ustnej, w gardle, przełyku i żołądku. Białe naloty martwicy koagulacyjnej, wymioty, biegunka, porażenie ośrodka oddechowego.

Dalej

Świerzbiączka przewlekła pospolita rozsiana

Świerzbiączka przewlekła pospolita rozsiana (neurodermitis disseminata) może trwać od wczesnego dzieciństwa i wówczas rozwija się albo z dziecięcego wyprysku (p. str. 545), albo z przewlekłej świerzbiączki typu Hebry (p. wyżej) lub też pojawia się dopiero w okresie pokwita- nia przed lub po 2-0 roku życia. W tej postaci świerzbiączki przewlekłej bywają zajęte znaczne przestrzenie tułowia i kończyn, a nierzadko i skóra twarzy, szyi, głowy owłosionej, zgięć łokciowych i podkolano- wych oraz fałdów skóry. Zmiany chorobowe w postaci rozsianych lub skupionych twardych, często rozdrapanych grudek, nierzadko z objawami wtórnego zakażenia ropnego, występują w największym nasileniu w zgięciach łokciowych i podkolanowych, co jest bardzo znamienne dla tego schorzenia. Wykwity chorobowe dotkliwie swędzą i utrzymują się często z okresowymi zwolnieniami i nawrotami do późnej starości. Chorzy są bardzo wrażliwi na działanie alergenów otoczenia oraz na pewne składniki pokarmów i leków, często cierpią na dychawicę oskrzelową i są wrażliwi na wtórne zakażenia ropne oraz na zakażenia wirusowe z grupy opryszczki pospolitej i krowianki. Istnieje u nich również wielka wrażliwość i chwiejność uczuciowa.

Dalej

Miejscowe leczenie wyprysku dziecięcego

Wielki nacisk położyć należy na miejscowe leczenie wyprysku dziecięcego, przy czym stosując maści z zawartością lanoliny należy wypróbować, czy nie wywiera ona działania drażniącego (podobnie jak wełniana bielizna). W okresie ostrych objawów zapalnych i silnego sączenia oraz zestrupienia zmian chorobowych należy stosować okłady (Sol. Acid, boric. 1—2%), które należy często zmieniać. Gdy ostre objawy złagodnieją, można zastosować kremy lub pasty z dodatkiem środków odtleniających (tumenol, ichtiol, smoła pogazowa i jej przetwory), np.: Rp. Tumenoli -0,3—-0,6, Zinci axydat. 3,-0, Eucerini anhydr., Ol. Rapae aa ad 3-0,-0 Rp. Prodermini -0,15—-0,3, Ol. Rapae 3,-0 Past. zinci ad 3-0,-0.

Dalej