Technika sztokholmska

– b) Technika sztokholmska różni się znacznie od paryskiej. Polega ona na stosowaniu względnie dużej ilości radu w krótkim czasie, przy użyciu grubszych filtrów. Na ogól leczenie rozciąga się na 3-4 tygodni, obejmuje jednak w zasadzie tylko trzy krótkie naświetlania. Czas trwania ich zależy od ilości zastosowanego radu. Rad zakładany jest najwyżej na 24 godziny. Drugie naświetlanie następuje w tydzień po pierwszym, a trzecie (i ostatnie) w dwa do trzech tygodni po drugim.

Rad zamknięty jest w specjalnych rurkach (jak i przy naświetlaniu metodą paryską). Ogólna dawka (na trzech posiedzeniach) wynosi od 6000-7000 mili- gramo-godzin, przy czym jedna trzecia radu zakładana jest do jamy macicy, a dwie trzecie do sklepień pochwy. Dawki dopochwowe wyższe niż 4500 miligramo-godzin mogą już spowodować uszkodzenia prostnicy. Przeciętna dawka domaciczna w czasie leczenia trwającego miesiąc nie powinna wynosić więcej niż 2600 miligramo- godzin. Stosownie do tego ilości radu zamkniętego w rurkach winny być na każde posiedzenie odpowiednio dobierane. Pauzy między poszczególnymi trzema naświetleniami są natomiast z góry określone i nie ulegają zmianie, podobnie jak i grubość ścian rurek na rad i ochraniaczy na rurki.

Do domacicznego stosowania używa się podłużnych apłikatorów, z których każdy zawiera 2-4 platynowych rurek z radem, ułożonych jedna za drugą. Przed wprowadzeniem aplikatora do jamy macicy umieszcza się go w osobnej pochewce miedzianej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>