Zachowanie seksualne – kontynuacja

Zachowania seksualne, podobnie jak inne formy zachowań, mają trzy charakteryzujące je cechy, a mianowicie: cel, dynamikę i sprawność. Celem jest zawsze satysfakcja seksualna, która może być uzyskiwana w różnym stopniu, w zależności od dynamiki i sprawności zachowania. Cechy te pozostają w związku z wcześniejszymi doświadczeniami, które oddziałują zgodnie z prawami uczenia. Najwyraźniej doświadczenia seksualne wpływają na sprawność działania, która jest w znacznym stopniu uzależniona od nabytych wcześniej umiejętności, i to nie tylko motorycznych, ale także umiejętności realizowania celu w sposób zgodny z wymaganiami społecznymi i osobistymi. Każde prawidłowe zachowanie seksualne powinno bowiem spełniać funkcję społeczną (powinno być aktem prawidłowej regulacji zewnętrznej – społecznej) oraz funkcję osobistą (powinno być aktem prawidłowej regulacji wewnętrznej – osobistej). Oznacza to, że poszczególne zachowania seksualne powinny być wkomponowane w całokształt stosunków człowieka z otoczeniem w taki sposób, aby stanowiły ich uzupełnienie, kon- tynuację, a w żadnym wypadku zaprzeczenie. Wynika to ze stanowiska opartego na dwóch podstawowych założeniach, a mianowicie, że zachowanie seksualne jest jednym z rodzajów zachowania społecznego oraz że zachowanie człowieka jest procesem ciągłym, zawartym pomiędzy narodzeniem a śmiercią, co wskazuje na celowość harmonijnego połączenia kolejnych aktów zachowania w jedną całość, możliwie pozbawioną dysonansów i wewnętrznych sprzeczności. Nie ma przesady w twierdzeniu, że właściwe rozwijanie zachowania seksualnego może być czynnikiem rozwoju osobniczego i stanowić element składowy tzw. szczęścia osobistego. Obserwacje czynione na ludziach, którzy z różnych powodów nie podjęli lub znacznie ograniczyli zachowania seksualne, zdają się wskazywać na to, że brak tego elementu przyczynia się w istotny sposób do zubożenia ich życia psychicznego, a tylko w szczególnych przypadkach może być kompensowane intensywnym zaangażowaniem w sfery przeżyć i doświadczeń pozaerotycznych. Podobnie niezbyt dobre funkcjonowanie społeczne, określane potocznie mianem „zdziwaczenia”, występujące u niektórych osób nie utrzymujących przez dłuższy czas związku erotycznego, jest efektem ograniczeń w treningu społecznym, który stanowi uboczny i pożądany skutek takiego związku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>