Zmiany świerzbiączkowe

Zmiany świerzbiączkowe (piuiigines) charakteryzują się występowaniem w skórze silnie swędzących wykwitów grudkowatych, których wysiew poprzedza nierzadko pojawienie się bąbli pokrzywkowych. Grudki świerzbiączkowe bywają rozdrapywane, a powstające nadżerki ulegają często zakażeniu ropnemu, toteż w skórze powstają również zmiany wypryskowate, a skóra z biegiem czasu grubieje, staje się nierówna, szorstka, szara i zjawia się znamienny obraz tzw. liszajowatości zmian świerzbiączkowych (lichenificatio).

Zmiany świerzbiączkowe występują w kilku postaciach klinicznych. Świerzbiączka pokrzywkowa grudkowa ostra, zwana także liszajem pokrzywkowym (prurigo uiticata acuta, lichen urticatus, strophulus intantum) rozpoczyna się zazwyczaj nagle w pierwszych miesiącach życia niemowląt. Najpierw pojawiają się silnie swędzące bąble pokrzywkowe, wysiewające się napadowo co kilka dni i umiejscawiające się najpierw na wyprostnych powierzchniach kończyn górnych, na tułowiu i pośladkach, później również na kończynach dolnych. Bąble te znikają po kilku godzinach i na ich miejsce powstają drobne, twarde, wzniesione grudki barwy różowej, które ulegają wessa- niu po kilkunastu dniach pozostawiając po sobie drobne blizenki w skórze. Wysiewy bąbli i wykwitów grudkowych zjawiają się co kilka dni w ciągu kilku tygodni lub miesięcy, po czym sprawa chorobowa albo stopniowo wygasa zupełnie, albo też około trzeciego roku życia dżiecka przeobraża się we właściwą przewlekłą świerzbiączkę typu Hebry.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>